જિંદગી
ધારણા હતી જીવીશ રીતો મુજબ મારી
હસીશ રડીશ શરતો ઉપર મારીપણ આ જિંદગી ન શરતો ઉપર ચાલી
સમજાયુ આજે કે એ ભૂલ હતી મારીખોલી આંખો યાદ છે! નથી એના પહેલાનું
બંધ કરીશ પછી સઘળુ આ નથી રહેવાનુંજિંદગી જીવવાની કળા શીખે છે લોકો માગી માગી ને
પણ મેં તો શીખી છે એ જિંદગી જ આપી ને…
દોરી લીધી ને કિન્ના બાંધી
ઠમકો માર્યો ને ગતિ લીધી
રહ્યો સવાલ ‘સંક્રાંતિ’ ને અંતે
ઢાલને આ કન્યા કોણ બાંધશે???
Bookmark to:
